III Księga Henocha


Mesjańska Wspólnota Domowa - Warszawa i okolice
"21. Wszystko badajcie, a co szlachetne - zachowujcie"
1 Tesaloniczan 5:21


Księga Henocha wchodziła w skład pism czytanych przez nazyrejczyków [chrześcijan], aż do synodu w Laodycei [IV wiek] gdzie ją usunięto z ustanowionego kanonu który mamy obecnie.

Koptyjski Kościół Prawosławny jako jedyny włączył ją w swój kanon Pisma Świętego, jako natchnioną. Jest ona kompilacją różnych tekstów powstałych między 170 r. p.n.e. i końcem I w. n.e.

Krótki urywek z 1 Księgi Henocha (1 Hen 1,9) jest zgodny z zawartym w Nowym Testamencie (Listem Judy 1,14-15). Autorstwo cytowanych słów jest tam w sposób jednoznaczny przypisywane „Henochowi, siódmemu po Adamie” (1 Hen 60,8).

Istnieją jeszcze dwie księgi apokryficzne przypisywane Henochowi – synowi Jereda: 2 Księga Henocha z I w. n.e. zachowana jedynie w starosłowiańskim oraz 3 Księga Henocha z V w. n.e. zachowana w języku hebrajskim. 1 Księga Henocha jest najczęściej cytowana.


[Zobacz - III Księga Henocha.pdf]




strzałka do góry